28.02.2020 - 17:35
2385
5
Yazı Boyutu:    
En kutsal düşüncelerimizi, duygularımızı hiçe sayarak yaşıyoruz. İnsan kutsal varlık olduğuna göre herşeyden önce kendi ile barışık olmalı.

Sevmeye kendi bedeninden,ruhundan, düşüncelerinden, almış olduğu kararlardan, başkalarına olan davranışlarından, hal ve hareketlerinden başlamalı.

Kendi ile barışık insanın başkalarına karşı bakış açısı da sevgi ve saygılı olur. Zarar vermekten kötü söz söylemekten sakınır. Çünkü kendisinde saygısızlık yapılmasını istemez.

Hala anlamış değilim. Mademki bizler insan olarak kutsal yaratılmış varlıklarız. Neden kendi neslimizi yok etmek için uğraşıyoruz?

Bunca ölüm sefalet niye? Kocaman dünyaya sığmaz olduk. İnsanları yok etmek için üretilen silahları, uyuşturucu maddeleri bulan satan insan değil mi? Bunları üretip satarken vicdanları rahatsız olmuyor mu? 

Bu insanların uykularında gördükleri rüyaları çok merak ediyorum. O masum yavruların parçalanmış bedenlerini akan kanlarını görüyorlar mı? 

Bu nasıl acımasızlık? 

Sokakta gördüğüm karınca yuvasına basmamak için yön değiştiriyorum. Değil karıncayı bana yanlış yapanlara bile sevgi ile yaklaşıyorum. Ben bu halime şükrediyorum.

 Ne garip insan olduk.Ve kocaman dünyada gariplikler içinde yaşıyoruz. 

Üye Ol



Üye Girişi