Ahenk Bayazıt

Gazeteci

04.12.2019 - 15:05
874
3
Yazı Boyutu:    
Her gün en az bir kadının öldürüldüğü veya şiddete uğradığı Türkiye'de yine karmaşık duygulara uyandık. Ordu'da henüz 20 yaşındaki üniversite öğrencisi Ceren Özdemir, evinin kapısının önünde bıçaklanarak öldürüldü. Ceren, Güzel Sanatlar Fakültesi öğrencisiydi, balerin olacaktı, hayallerini yaşatmadılar. Cinayet şimdilik faili meçhul ama elbette ki adaletin terazisi işleyecek, işleteceğiz... 

Diğer yandan Türkiye'nin merakla takip ettiği bir dava sonuçlandı, Şule Çet için adalet sağlandı. Sanık Çağatay Aksu ağırlaştırılmış müebbet, Berk Akand 18 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırıldı. Hatırlar mısınız bilmem ama Aksu ve Akand serbestti, çok ciddi bir kamuoyu baskısı ve örgütlü bir mücadele sonucu tutuklanıp yargılandılar. Yargılama boyunca pişkin ifadeleri, çirkinlikleriyle gündeme geldiler. 

Şule Çet davası kadın cinayetlerinde kilit noktalardan biri haline gelmişti. Şule'nin özel yaşamı, alkol kullanıp kullanmadığı sorgulandı, hedef saptırıldı, bahaneler üretildi. Erkek egemen adalet sisteminin ve gerici zihniyetin galip gelmesinden endişe ediliyordu. Ama öyle olmadı. Şule Çet davasında erkek adalet değil gerçek adalet sağlandı. Bir kadın öldürülmüştü. Bir cinayet işlenmişti. Üstelik cinayet intihar süsü verilerek kapatılmaya çalışılmıştı. Hakikat buydu. Hakikatin ışığı bu karanlık günlerimizi bir nebze de olsa aydınlattı. Yüreğimiz bir nebze de olsa ferahladı. 

Şule Çet'in babası İsmail Çet'in mücadelesi, duruşmaları takip eden kadın platformlarının desteği, atılan bir tek tweet dahi boşa gitmemişti. Şule Çet'i aramızdan kopardılar evet, gülüşü geri gelmeyecek, hayalleri gerçekleşmeyecek ama adaletin hala var olduğuna dair umudumuzu kimse bizden alamayacak. Onun bıraktığı yerden biz devam edeceğiz.

 Ceren Özdemir, Feray Şahin, Fatma Şengül, Ceren Damar, Hatice Yılmaz, Ayşe Tuba Arslan, Nadira Kadirova, Rabia Naz, Güleda Cankel, Merve Kotan, Güllü Yılmaz ve adını yazamadığım yüzlerce kadına, yüzlerce çocuğa adalet borcumuz var. Onları hayatta tutamadık, yaşarken yanlarında olamadık. Ama ailelerine bir destek borcumuz var. Katillerinden hesap sorma sözümüz var. Tek bir kadın daha öldürülmesin diye, bütün çocukların yüzü gülsün diye çıkılmış bir yolumuz var. O yol güllerle bezenmedi maalesef. Yolumuza taşlar döşendi. Yalnızca katillerle değil görevini yerine getirmeyen bütün yetkililerle başa çıkmaya çalışıyoruz. Fakat ne olursa olsun devam edeceğiz, kardeşlerimizin sustuğu yerde biz konuşacağız ve biliyoruz ki asla yalnız yürümeyeceğiz!



Üye Ol



Üye Girişi