1 Mayıs EMEK Bayramı, Bir de ‘Ekmek ve Gül’ şiiri

03.05.2012 0

Yürüyoruz yürüyoruz, günün aydınlığında
Donuk fabrika bacalarına, yoksul mutfaklara
Çarpıyor sesimiz ve birden parlayan
Bir ışık gibi ulaşıyor insanlara
"Ekmek ve gül! Ekmek ve gül!"
Ekmek de gül de yaşam için yaşamsal.
Mayıs emek bayramıdır.
Ekmek ve Güldür.
Bir de ülkemizde yıllarca zulümdür.
Hala hiçbir dünya ülkesinde kutlandığı gibi kutlanmayan gündür.
Ekmek ve gül bizde ekmeğin kavgası gülün dikenidir.
1 Mayıs 2012
 Doktor resmi tatilleri sayıyor...
23 Nisan,
1 Mayıs,
19 Mayıs diye saymayı sürdürüyor...
1 Mayıs’ta kalıyorum, takılıyorum, dağılıyorum.
1 Mayıs resmi tatil.
Yıllar su gibi akıyor.
Su gibi akıyor mu, aktığı yıllarda yıkıyor mu?
Öğrenciliğimizde ‘Eski Tüfekler’ gözaltına alınır, tutuklanırdı.
Kanlı 1 Mayıs 1977 Taksim’de yaşandı.
Yıllarca ölenlerin anısına kazancı Yokuşuna karanfiller bırakılıyor.
12 Eylül sonrası “Bahar Bayramı” olarak kutlanan 1 Mayıs yasaklandı.
Bazı sendikacılarda 1 Mayıs sözünün yarattığı alerjiyi hala unutamıyorum.
Kapalı salonlarda kutlanan 1 Mayısları da.
Yasaklanan Taksim için verilen amansız mücadeleyi de.
Gözaltılar, tazyikli sular, biber gazları, savaş görüntüsünü andıran fotoğraflar.
Nihayet 1 Mayıs yasal bayram.
Taksim Emeğin Bayram Yeri!
Ve dilimde James OPPENHEIM “Ekmek ve gül” şiiri dökülmeyi sürdürüyor:
“Yürüyoruz yürüyoruz, erkekler için de yürüyoruz
Çünkü hâlâ bizim oğullarımızdır onlar
Ve biz hâlâ analık ederiz onlara
En zorlu iş, en ağır emek
Ve çalışmak doğuştan mezara dek
Ve böyle sürüp gitsin istemiyoruz
Yaşamak için ekmek
Ruhumuz için gül istiyoruz!”
1 Mayıs tüm dünya emekçilerinin alanlara çıktığı gündür.
Oysa ülkemizde 1 Mayıs bayram olsa da onu içselleştirmeyenler, Taksim’e çıkacak yüzü olmayanlar hala yan çiziyorlar.
Bir bilimsel araştırma yapılsa dünyada işlevini tam olarak yapmayan, emekçilerin dilini kullanmayan sendikacılar bizim ülkemizde birinciliği alırlar.
Tıpkı Özdemir Asaf’ın şiirinde vurguladığı gibi:
“Bütün renkler kirleniyordu/ Birinciliği beyaza verdiler.”
1 Mayıs 1923
1 Mayıs şiirini yazan İlk kadın işçi şairimiz Nezihe Yaşar, Urfa’dan sesleniyor:
Türkiye’de ilk “1 Mayıs” şiirini yazan, tramvay işçileri grevine katılan, yoksul bir kantarcının kızı Yaşar, “Bir Mayıs İçin” adlı şiirinde haykırıyor:
“Ey işçi. / Bugün hür yaşamak hakkı seninken / Patronlar o hakkı senin almışlar elinden.”
1 Mayıs’ın yasal bayram olması için büyük bedeller ödendi. Yıllarca özlemle beklenen gün oldu. Türkiye 1 Mayıs ayıbından kurtuldu. Bizler de ölmeden 1 Mayıs’ı yasal bayram olarak görme mutluluğuna erdik.
Yaşadığımız yüzyılda 1 Mayıslarda, küreselleşmeye karşı emeğin korunması mücadelesi sürmeli. 1 Mayıs, dünya işçi sınıfına güzel günler getirmeli.
“Kadınız, insanız, insanlığı ayağa kaldırıyoruz
Paydos bundan böyle köleliğe, aylaklığa
Herkes çalışsın, bölüşülsün kardeşçe, yaşamın sundukları
İşte bunun için yükseliyor yüreklerimizden
Bu ekmek ve gül türküleri
Ve yineliyoruz hep bir ağızdan
"Ekmek ve gül! Ekmek ve gül!"
İşsizliğin, yoksulluğun, emek hırsızlığının, örgütsüzlüğün yaşandığı ülkemizde 1 Mayıs alanlarda kutlanmalı. Emekçiler öyle ses vermeli ki, iktidar bu sesi duymalı!
 YAŞASIN 1 MAYIS!
1 Mayıs’ta öldürülenler ışıklar içinde yatsın…
1 Mayıs 1977’de ölenlerin anısına 1 Mayıs Taksim’de kutlanmalı!
Yoksa biz, ekmek ve gül adına yaşamını yitiren emekçileri anmaktan yoksun muyuz?


*Yazar, sendikacı