09.04.2020
1064
5
Yazı Boyutu:    

Karantina günlerinde yüreğimi en çok yakan ölümler oldu...
Tüm dünyada birer sayıdan ibaret olan ölenlerin her birinin bir öyküsü vardı. Öyle acı öyle zor günlerdi ki ölenlerin ardından sevdikleri gidemedi, mezarına toprak atamadı ya da yakılışından bulunup, küllerini arzuladığı yerlere savuramadı.

Biz gidenlerin ardından ağlayan, taziye çadırları kuran, mezarın başında bulunup toprak atan, hakkını helal eden, ölüm sonrası gidenin yemeğinde bulunup onu yad eden acılı aileyi bir an olsun yalnız bırakmayan bir inanç, kültür ve gelenekten geliyoruz. Ölen yakınımızın, dostumuzun cenazesine ne yazık ki koşamadık. Sokağa çıkma yasakları, tedbir amaçlı korunan mesafeler bizi sevdiklerimizi uğurlarken yaralı bıraktı. Sadece bizi mi? Sevdiğini kaybeden yakınlar, dostlar, şehirler bile yaralı kaldı…

Bir sabah Mersin’de yaşayan dostum Aysel’le telefonda konuştuk. Konumuz Korana ailesinden Covid- 19 virüsünün bizi evlere kapattığı karantina günlerindeki ölümler oldu. Yüreğimizi yakan en önemli olay, ölenlerin kimsesiz gömülmesiydi. İnsanlar ansızın bu acıya ve yasa hazır bile değildi.

Sosyal medya alanlarındaki bu tür paylaşımlar “ah, vah,” sözcüklerini ansızın dilimden döktü. İnstagram’da izlediğim dostum sendikacı Duran Bozoğlu sayfasına bir fotoğraf koymuş, orta yaşlarda bir erkek fotoğrafı, altına da şöyle not düşmüş:“Yıllar önce bir düğünde ben çekmiştim bu fotoğrafı. Şimdi öyle bir zamana düştük ki mezarına bir avuç toprak atamadık. Olmadı be Çiko Baba,” diye yazmıştı.

Bu not yüreğimi dağladı…

Başka sosyal medya alanlarında gördüğümüz tanıdıklarımız için her birimiz alışkanlıklarımızla dileklerimizi yüreğimiz yana yana yazdık: “Sabır diliyorum. Devri daim olsun.Sırladığınız toprak incitmesin. Işıklar içinde uyusun,” ya da“Başınız sağ olsun. Allah rahmet eylesin. Sevenlerinin acısını paylaşıyorum,” diye ne çok dost ve tanıdık için bu cümleleri bu günlerde yazdım.

ABD Başkanı ruhsuz Donald J. Trump bile önceleri;“ Ben umut veren bir liderim yine de herkes zor günlere hazırlıklı olsun. Ölüm kalım meselesi,” demeyi unutmadı. Dünya liderlerini özenle izliyor ve dinliyorum. Bu küresel bir salgın olduğundan dayanışma da küresel olmalıdır…

Sahipsiz mezarlar gibi kimsesiz, sahipsiz defin edinenler gördük...

Karantina günlerinde ölüm haberleri hepimizi çok sarstı. Nazım’ın dediği gibi “inadına bir dakika yaşamak,” değil bu Korona belası geçinceye kadar ölmemek için inatla yaşama tutunmak…

Unutmayalım, gelecek güzeldir…

Üye Ol



Üye Girişi