31.05.2021
392
6
Yazı Boyutu:    
Bundan yıllar önce bana en çok korktuğum şeyi sorsaydınız size hiç düşünmeden, Sevdiğim adamı, ailem dediğim dostlarımı kaybetmek derdim. Oğlum doğduğunda ölümle burun buruna kalmıştı sanırım orada yaşadıklarım onunla aramda çok farklı bir bağ oluşturdu. O bebek haliyle yaşamayı seçtiğinden beri hiçbirzaman hiçbir koşulda onu kaybetme korkusu yaşamadım. Belki de korkular emin olmadığımız durumlarda içimizde çiçek acıyordur…
 
Şimdi bana en korktuğum şeyi sorarsanız yanıtım “Kendimi unutmak ve yine kendimi başkalarının gözlerinden tanımladığım zamanlara dönmek” olurdu. Farkında olmadan yada farkında olarak.
 
Yaşam ilginç çünkü yıllar önce korktuğum ne varsa hepsi fazlasıyla başıma geldi. Korkularımın birer birer hayatımı ele geçirmesi ve bana aklımın uçundan geçmeyecek deneyimler yaşattığı sırada gözüme ilişen bir yazıyı bilgisayarım köşesine koymuştum. Her gün bir kaç kez o yazıya bakıyordum. Her seferinde de bu gerçekten olabilir mi, bunca yaşadığım acıdan, haksız suçlamalardan, ihanetten, karalamadan, kayıptan sonra, gerçekten böyle bir şey mümkün mü diye kendime yüzlerce kez sordum. Kimi zaman elimde ki haplarıma bakarak… Çekmecemde sakladığım, kurtuluş haplarıma…
 
Cümlenin tercümesi “Bazen hayatınızda olan çok kötü şeyler, hayatınızda olabilecek en iyi şeylere yol açması için başınıza gelir”di.
 
Gerçekten böyle mi işliyor bu sistem? Böyle bir şey söz konusu olabilir mi? Kendime 6 ay deneme süresi verdim.  Bu 6 ayın sonunda ki gelişmelere göre acil kurtuluş haplarını yada devam etmeyi seçecektim. Bunu o sırada görüştüm iki farklı terapistimle de paylaştım.
 
Kendimle hayatım üzerine yaptığım ilginç anlaşmalardan birisiydi… Anlaşmanın sonunda yaşam bana okuduğum cümlenin doğruluğunu ve aslında hiçbir şey bilmediğimi gösterdi. Kim bilir belki de ben onun doğru olduğu algıyı, ve gerçekten hiçbir şey bilmediği kabul etmeyi  seçtim… 
 
Artık pek çok şeyden emin değilim. Yaşam bana görmem gerekenleri mi gösteriyor, ben mi görmeyi seçiyorum, ben mi görmemeyi seçiyorum, doğru olan ne, yanlış neye göre, niye bu dünyadayım… Bu uzayıp gider… Neyse ki sonunda emin olmanın o küstah ağırlığından kurtulmayı başardım… Artık pek çok şeyden emin değilim… Emin olmamanın hafifliğini yaşamının keyfini öğreniyorum...
 
Bu süreç boyunca yine yeniden hortlayan “Ben Kimim” sorusuna bu sefer tek başıma, kendi yöntemlerimle, kendi arayış araçlarımla, kimseden onay almadan yanıt aramaya başladım… Kimi zaman bildiklerimi hatırladım, kimi zaman yeni şeyler öğrendim, kimi zaman yeni deneyimler kazandım, kimi zaman kendimi hatırladım, kimi zaman kaybettiklerimi anladım, kimi zaman inanılmaz keşifler yaptım…
 
Bu süreçte (Counselling diploma) Danışmanlık diploması, (Understanding Autism diploma) Otizmi Anlamak Diploması,  (Autism and advance  awareness diplomas), Otizm ve ileri otizm  farkındalık diplomaları, (Art therapy:  the self, self-exploration, self-healing, how to use art  therapy diploma) Sanat terapisi: kendini keşfetme, kendini iyileştirme, sanat terapisi nasıl kullanılır diplomaları, (Mindfulness facilitator diploma) Mindfull eğitmeni olma diploması, (Shadow and Advance shadow) Gölge ve ileri gölge terapisi uzmanı diploması (Gognative behaviour and Adavcne cognative behaveir  thaerapy diplomas), (Shamanic healing/energy healing) Şamanik şifa / enerji şifa diploması, Bilişsel davranış terepasi, (Holistic Health Practitioner Diploma), Bütünsel Sağlık Pratisyenliği Diploması’nın yanı sıra daha kısa eğitimlere katılarak, Hooponopono ve ilerike hooponopono eğitmenliği, qio gong  sertifikası ve groove method eğitmenliği sertifikası (Eğitim bitti sertifika sürecini tamamlıyorum sanırım. Haziran ortasında Sertifikalı Groove Dans eğitmeni olacağım.
 
Bütün bu eğitimleri İngilizce yaptım ve benim için en zor olan kısmı bu oldu. Bazen hiç uyumadan günlerce çalıştım. Aylarca sadece ve sadece ders çalıştım. Ve artık eğitimlerimin sonuna geldiğime inanıyorum, bundan sonra tecrübe ederek, kısa workshoplara katılarak, gözleyerek okuyarak devam edeceğim ama ne yaparsam yapayım aslında yaşamın özüne dair hiçbir şey bilmediğini hep aklımda tutarak… “Ben Kimim” sorusunun artık bir önemi kalmadı çünkü bilmediğimi kabul ettim. Bilemiyeceğimide.. Çünkü bunun sabit bir yanıtını bulamadım.
 
Galler’in ortasında kendimle, kendi kendime yep yeni bir hayat kurdum. Ve öğrendiklerimi, yaşadıklarımı, deneyimlerimi bir araya getirerek, “ben hayatımı değiştirmek istiyorum” diyenlere yol göstermek, kendi yollarını keşfetmelerine yardımcı olmak ve en önemlisi kendileriyle ilgili unuttukları gerçekleri hatırlamama yardımcı olmak için psikolojik danışmanlık, koçluk ve groove dans eğitmenliği  yapmaya başladım. 
 
Artık her gün yepyeni  deneyimlere, yepyeni bir güne gözümü sevgi, huzur ve neşeyle açmayı öğrendim, artık biliyorum gerçekte korkulacak hiçbir şey yok ve başıma iyi veya kötü ne gelirse gelsin biliyorum da  “Bu da geçecek”...

Üye Ol



Üye Girişi